Rope - Son Kez

Verse 1:

Döndüğüm benliğime ithafen,

Yazmayı bırakıyorum sen kez ben

Hep bıkarken ölüp dirilmekten,

Kirletiyorum seni düş kurarken hem

Yağmuru olacakken bulutun sen

Yerden yere vurdun

Beni benden almak varken

Daha da öteye gittin hep erkenden

Gidemem derken

Son aylarda adının geçtiği her gün

Buz gibi yüz hatlarım dağınık

Sanki şehir travma içinde afetten

Boka batmış lağımım, sanki..

Öldüm ve cehennemimdeyim

Sanki sensiz olmaz hiç yarın

Hatta senle tamdım sanırım

Sen olmadan her şey hep yarım

Ben yenilmeyeni temsil ederim sen vereni

Bu yüzden hep ben veremim

Her gün geçer üzerimden, güzelim gel

Bıkıyorum sensiz düzenimden

Yüzün her şeyden (yüzün her şeyden)

Güzel her şeyden, demek isterdim her satırda

Fakat hep üzerim ben

Döndüğüm benliğime ithafen

Yazmayı bırakıyorum son kez ben

Senin gibi bi' orospu cocugu görmedi

Bu evrendeki kadim emanetler

Bilip her telden oynamak lüksün

Umrunda mı senin hiç kim düşsün?

Sevdiğim herkesin öleceğini bilsem bile

Ben sana hakkımı helal etmem

Canım boynuma taktığın

Rahmetli babanın künyesine ithafen

Artık senin gibi kaltağa

Yazmayı bırakıyorum son kez ben

Zaten bıkmıştım senden

Çıkarçılıktan, gına getirmenden

Fondötenden, rimelinden!

Sahte sikik suratına takılan parayım ben

Gel desem gelecek gibisin

Tiksindirmek için elimden gelen

Ölerek gittiğim yola ithafen

145T'ye bir daha binmem

Tarihimin en belirgin noktasısın sen

Daha ünlemi var sabret

Gebertmene izin veririm

Beni kandırmana bir daha izin vermem

Nakarat:

Bu kadar! Bu kadarı fazla

Artık ağrı var her yanımda

Uzaktayım artık anla

Aynısın aynı

Sesini duysam ne olur?

Kokunu çeksem ne olur?

Gülüşünü görsem ne olur?

Sonuçta aynısın aynı!

Verse 2:

Benim elimde hayallerim

Senin elinde telefon, telef oldun

Daha peter günü görmedin!

İşim bitince diyecekler daha beter olsun

Beni geçtim, bi' insan

Kendine nasıl bu kadar kıyar ki?

'Ben heder oldum.”

Diyecek kadar düşmemek için direnirken

Bakımını bozmadın ne de dostuz

Geçmek bilmedi o gece

Tek bir ayrıntıyı unutmadım

Abim yüzüme bakarak ne dedi?

Gözlerim dolu halâ bunu hatırlarım

Sana bunlar olurken tek bir gün

Bozdumu söylesene hiç rahatını?

Nasıl halâ sevebiliyorsun?

Seni böyle geberterek yok eden bağırtanı

Az önce geçtim evin önünden

Kendime sözler vererek hem

Seni son nefesime kadar sevmeye

Yine and içtim ama uzağım senden

Olmuyoruz biz

Muhtemelen artık sadece benim yüzümden

Yaptığın şeyden sonra

Benim için mücadele edemeyecekken sen

Bebeğim, kendine inandırmayı başaran

Tek kadın olmana ithafen

Hem küfür edip hem sevdiğim için

Yazmayı bırakıyorum son kez ben

Silik gözyaşlarımı biriktiremediğim için

Üzgünüm bu kadar popülerken

Diş ve dudaklarını görmediğim için

Gitmek istiyorum ölüp erken

Ben sert biriyim!

Herkes durmadan arkamdan

Bi şeyler gevelerken

Önümde senin gibi bi engel var

'Nasıl arkamda bırakıcam?”

Der sana tapan yanım

Benim hedefime tapan diğer yarım

Yıktı her yanı! Benim diğer yarım

Yaktı her yanı! Benim diğer yarım

Meleğim, anasının amına

Terten gösterdiğin aşkımıza ithafen

Seni deliler gibi özlesem de

Yazmayı bırakıyorum sana son kez ben

En çok seninle güldüm

Herşeye rağmen hala dürüstüm

Zaten sahip olmaya alıştım

Çocukluğumdan her bir şeye pürüzlü

Nakarat:

Bu kadar! Bu kadarı fazla

Artık ağrı var her yanımda

Uzaktayım artık anla

Aynısın aynı

Sesini duysam ne olur?

Kokunu çeksem ne olur?

Gülüşünü görsem ne olur?

Sonuçta aynısın aynı!