İntizam - Dipsiz Kuyu

Afitap gökyüzüm, en hırçın sarmaşığım

Zaaflar azaf sanıldığından karma karışığım

Yükümü taşımalıyım yarına ertelenmiş gözyaşım

Zamansız akıp dururken yanımda yoktu sırdaşım

Kara duman çöker ıssızlaşan gecenin ortasına

Sahte yeme kanan balıklar takılır kaderin oltasına

Zaman hüküm vermez, karışmaz bir voltasına

Ekmeğinden oldu çünkü zehir kattı çorbasına

Kaldır gözlerinden kepenkleri

Ölümün için gönderilmez dünyanın çelenkleri

Ruhu savunamazsın çıkart kurşun geçirmez yelekleri

Bu taarruz meydanında siper göğüs, miğfer bileklerin

Diz kapaklarında kan birikmiş düşüp kalktığından

Umutsuzca yola koyuldun DÜŞün bugün yattığından

Düşün, yakın düşünmekten aciz olduğundan

Düşün, kimler mutlu senin memnun olmadığınlan

Nakarat:

Makulü bu, maktulün emaresi

Tez vakitte çözülecekse sabret

Makbulü geç, mahsus esaret,

Çöken rehavete 7 düvel hasret

Mağlubu yok bu oyunun anla

Kaçıncı kez düştün bu hataya

At kendini dipsiz kuyuya,

Bulaşamaz hiç ıslak kuruya

[ reklamı gizle / hide ads ]

Verse 2:

Bitmez ölüm provası, yeni başladı seansı

Ayırt etmek gerekir yalan-gerçek arası nüansı

Tapusu meçhul yoktur ödenmemiş kirası

Bu sahibinden satılık bir Amerikan Rüyası

Bende fasıl derdi konuşturur saatlerce

Notalarım tasarruf etmez yüksek vaatlerle gezintide

Zirve yoluna çıkan yokuşlarım kesintide

Rüzgarım 26 yıldır ters esintide

Hüzün net gözüktü, mutluluk önünde perde

Yosun tutan deniz paklık hasretinde

Kutlu yolda zafer için gerek çetin mücadele

Mutlu olman için sebep, kalmış sağlam iradene

Yani tırkanların törpülensin

Umutların bilensin sonuçta yol yordam bilensin

Öyle kahraman falan değilsin işte münzevisin anca

Uhrevi zamanda sen de dünyevisin anla

Nakarat:

Makulü bu, maktulün emaresi

Tez vakitte çözülecekse sabret

Makbulü geç, mahsus esaret,

Çöken rehavete 7 düvel hasret

Mağlubu yok bu oyunun anla

Kaçıncı kez düştün bu hataya

At kendini dipsiz kuyuya,

Bulaşamaz hiç ıslak kuruya