Kolera - Zor İş

Kolera Zor İş Sözleri

Verse 1;

Sen hiç kendine ağladın mı ?

Ben çok ağladım..

Uyandığım bu dünyada en çok kendime acırdım..

En umutsuz arkadaşıydım , arkadaşların..

İstiridyenin içinde yaşamaya razıydım,

incin olmalıydım..!

Beni birisi yolda buldu,

Baygın halde kenara koydu,

Çekti gitti , işte yeniden yalnızım..

Kanım yerde kaldı , halsizim

Gücüm olsa biraz emekleyerek evime giderdim

Evimde yine bi ben bi kendim..

Kuş kanadın kıymetini kanadı yanınca anladı

Elime bal sürünce cümle arılar elime damladı

Karanlığım gecenin karanlığını zevale uğratır

Uzun uzun bakma bana bu hal beni utandırır..

Tuhaf olay ;

Beni üzen sen

Teselli veren sen

Kurtulmaya da çaban yok

Ben neyinim , neden ben ?!

Kaçıp gitsem uzaklara

Bilirim beni bulur

Ne benle mutlu olur

Ne bensiz huzuru bulur..

NAKARAT 2X

Halimi anlayan yok , yaşamak ne zor iş imiş

Halimi anlayan yok arkadaş , yaşamak hayli zor bi zanaat

vaktimi benden çalan çok , kurtulmak ne zor iş imiş

kurtulmak ne zor bir iş imiş ,

vaktimi benden çalan herkesten

yer beni yada sev yaa , ölümler ne erken imiş

ölümler ne erken imiş , ölümler ne erken imiş

ya ağlat beni ya da güldür , tebessüm ne zor iş imiş

tebessüm ne zor iş imiş , tebessüm ne zor iş

Verse 2;

yürüdüğün o yollara

kendi peşinden iz bırak

benden başka kim ısrarcı sende bu kadar ?

ayırt et beni , farket beni ,

bardak gibi kır bırak beni

ama bırakma beni!

bırak şu çocukluğu ,

ikimizi de yakmak üzeresin .

sakladığım sabır tükendi .

bende taşmak üzereyim .

nereye kadar dayanacak ha bu kalp ?

al kendini git , hadi Kolo kalk

olsun kabul et beni ,

her sözünle derya dalgalandı

varsın olsun ,

ben bu aşka karşı yüzsüzüm

başım öyle bi döndü,

sanki başım öldü

herkes halimi gördü

ama sen değil

çünkü senin gözlerin işine geleni gördü

ateşe verdim evleri

ağır ağır yürüyorum

ateş içimden çıktı

artık ben ateşten geçiyorum

artık seni SEVMİYORUM..!

[NAKARAT]