چیزی به من بود که دستت روئه
میزدی نیش خند که دروغه
فکر کردم وجودت واسم فروغه
ته هر تابشی یه جا غروبه
نمیرم تو برسی به جنونت
قد من نکرده کسی مرورت
نزا بت غلبه کنه غرورت که در پروازی یه جا فروده
هنوزم شبا میرم سمت ساحل
صدات میزنم که برسی بهم
تو همون لباسه که سفیده
منتظر میشینم تا سپیده
روشم نشسته دونه برف
روی درختا لونه کرد
بدنه لختت نور شمع
من دلم تنگه توله سگ
جلوت باز رفتم از کور در
دادمت از دست جون من
زدی شکستی بودی بلد
گذاشتی رفتی از خونه شب
مدل خندت رو عصابه
میدونم سردرد که عذابه
میشه بهت برگشت که محاله
حرفای دوستات پرت کرد
لاف نزن که اکتت شله
خدافظ چوب خطت پره
چقد دلگیره شب دیدی بهت میرسم
رفتنتو دیدم از چشمی در
میزنم فصلامونم بره
موجای دریا مسافره
دیدی آدم بود روشنه شمعا پاییزه هر سال به خاطرت
طبیعیه
هر کی بیاد یه روزم از صحنه میره
کاش جوهر دنیا بود یه رنگ دیگه
که باهاش عشق نمیره
اونم جون شبیه منه رفیق صمیمیمه
طبیعیه
هر کی بیاد یه روزم از صحنه میره
کاش جوهر دنیا بود یه رنگ دیگه
که باهاش عشق نمیره
اونم چون شبیه منه رفیق صمیمیمه
اونم چون
شبیه منِ
رفیق از صمیمیمه
تو فقط اکتی بازیگر
با قلبم بازی کرد
شدش دستم خالی تر
سردرد خوابیدم
هر شب مستم پاتیلم
بد زد خالی بند
مثل ابر شب باریدم
بمون من تنها میرم
نمیاد حرفات به دلم
الانم بد فاز کدرم
اومدم صد بار که برم
ریختی سنگ باز یه گرم
نمیاد اینکارا به تو نه
بیبی جون این دافا دکورن
نرفتم من باهاشون یه دورم
اومدش بعد حاشیه دورم
نمیدونم چرا بگام
نیاری کسی به جام
بیا اینجا به جا تهران
غمگین بی تو شعرام
مبین لباس، توی تراس
قربون صورت نازت
من التماس تو بی احساس
رفتیم تو حاشیه باز
تو فقط اکتی
تو فقط اکتی
تو فقط اکتی
بازیگرا سطیحی
تو فقط حرفی
تو فقط حرفی
تو فقط حرفی
سردی آدم برفی
تو سرم تو رو دارم
تو بزار برو راحت
هی زدیم بهم چون
اون ظرفا که پرت شد و
اون فحشا نشمورد
نیستی شبیه پترو
تو فقط اکتی
تو فقط حرفی