Qazal Kazemi - Ahooye Vahshi

الا ای آهوی

وحشی کجایی

مرابا تو_ چندی _

آشنایی _ آشنایی

دو تنها و دو سرگردان

دو بی‌کس

دَِد و دامَت

کمین_ از پیش و از پس

کمین _ از پیش و از پس

بیا تا حال همممم،،، بدانیم

مراد بجوییم ار توانیم

مگر خِضر مبارک‌ اید

ز همتش کاری گشاید

مگر وقت وفا آید

تنها

بدان تنها رساند

که فالم لا تَذًرنی

فَرداً

امد امد امد

که می‌بینم این دشت مشوش

چراگاهی ندارد خرم و خش

گفتا دامی بنه گر دانه داری

گفتمش دارممممم

ولی_ سیمرغ شکارم

جام می و پای گل و

مده ز دست

نه _غافل_ شو ووو _

از _دهر سرمست

چنان بیرحم

تیغ جدایی

گویا_ نبود نبود

آشنایی _ آشنایی

نکرد آن همدم مدارا

نه عطر خرد جان مارا

نه نغز شعرو جان اجزا

نه ترکیب فرحبخش پیدا

نه گوهر بین از شهره بگذشت

نه طرزی از خر مهره بگذشت

وز آن که حاصل نبود کِشتم

مسلمانان خدارا خدارا

نه آن آهو ووووو

که از مردم نُفور

که این نافه ز چین ِ جِیب حور

چو معلوم است شرح بر مخوان

که سنگ‌انداز است هجران در کمان