Ei & Lamese - Aftera

توهم من توقم بیشتر از ایناست

به کُل ِ تابلوهای در مسیرم بی‌توجه هارترم

کینه های قبل این تمدن کار نکرد

هیچ کدوم از این دراگا بیشتر از قلم راهو باز نکرد

بگو از چی دَم گرفتم انقد اژدهام

مِیله باز همیشه اشتها به سمت هر هدف

افترا مسیرم سبز راه

بازباران صخره ها رو رنگ آسمونی خسته از صدای نویز سینتی سایزرا کرده

من نقابو کندم

از نگاهت حس نابو کشف می کنم

تو دره ها کنار قصر شاه به یاد بچه ها غنچه ها رو چرخ می کنم

از جیک و پوک این درختا تو سکوت شب میدونم

دسته های پولو در مسیر لذت های لحظه ای خرج می کنم

به جای کفش برات یه شهر و فرش می کنم

من ردی طورم با تو فرق می کنم فرق می کنم

باز باران با ترانه

با گوهر های فراوان

میخورد بر بام خانه

باز باران با ترانه

می دویدم همچو آهو

می پریدم از لب جو

دور می گشتم ز خانه

با دو پای کودکانه

چشماتو ببند فک کن وسطِ یه صحرا

عصرِ و زیر یه درختی تنها

هوا خوبه و نرسیده شب و سرما

ظهراشم میسوزونه از گرما

میگی چه کاریه اینجا خیلی دس تنهام

میگم فراتر از ماها یکی هس همرات

میشه رسید تا دریا

میری جلوتر میرسی به همه حرفام

همین بوده همیشه

الانو یادمه تا قدیما

یه وقتایی خوش حال

یه وقتایی تنهاییما

نخور غمشو کسی ندیده تهشو

الانم کنار همیما تا صب نی شبی ما

هرموقع فکرتم زنگ میزنی

تله پاتی کوانتوم دور زمین

پل میزنیم وصل تنی

هر جا بری بقیه رو خط میزنی

عوضیا نباشن کنار من

آدمای واقعی بکار هم میانو

لاشیا این طرف آنتن نمیدن

سُرخیت نمیره با نفای ۱۰ میل

میاد سَری فِیس تایم جیم زد اَفترا

هات اِیر نگن بول شِت پاپیا یا

کیکا مثه اِیت او اِیت مافیا یا

قبلا و اَفترا رفته آ

باز باران با ترانه

با گوهر های فراوان

میخورد بر بام خانه

باز باران با ترانه

می دویدم همچو آهو

می پریدم از لب جو

دور می گشتم ز خانه

با دو پای کودکانه