Mohammad Motamedi - Sharayete Khas

بیا ای مونس دلهای خسته غم نادیدنت دستامو بسته

تو آواز جوونه ساز منی تو پر واکن که من بالم شکسته

چرا دل ناگرونی چرا آسیمه جونی من آه بی کسونم تو ماه آسمونی

چرا دل ناگرونی چرا آسیمه جونی من آه بی کسونم تو ماه آسمونی

تو بار و برگی و من خاک و ریشه زمونه سنگه و من بار شیشه

فراموشم مکن هرجا که باشی من اینجا بند خاکم تا همیشه

پرستوی امیدم امید ناپدیدم بهار و باغ من کو گل سرخ و سفیدم

پرستوی امیدم امید ناپدیدم بهار و باغ من کو گل سرخ و سفیدم

دلوم بی وصل تو شادی ندیده بیا جانا که جان بر لب رسیده

به جز اسم تو چیزی خاطرم نیست سلامم کن سلام تو امیده

سلام ای نور دیده مه از ره رسیده سلام ای پاره ی تن گل از شاخه چیده

سلام ای نور دیده مه از ره رسیده سلام ای پاره ی تن گل از شاخه چیده