Adib & Raha Mian - Maraze Faghr

شبا تنهام تا صبح بیدار

روزا همرام نت و گیتار

توی پارک و پیاده رو

میکنم تکیه به دیوار

میرقصه دست روی سازو

میچسبه لب روی سیگار

میاد بیرون همه دردام

میخونم از دل بیمار

میخونم از دل مردی

که شبها توی گور خوابه

میخونم از دل طفلی

که هر روزو سر کاره

میخونم از هنرمندی

که میخونه از دل مردم

ولی قانون میگه ساکت

نباید بشنون مردم

ورس۱

شرف من میگه بگیرم طرف حق

وطن من داره میگیره مرض فقر

سرا پایین رو پیشونی عرق شرم

جیبا خالی پی نون تا وسط شب

میرسه به گوش هرروز یه خبربد

کم کم ناامیدی به امید غلبه کرد فقر از

زندگی بالا میره میگیره همرو دربر

هرشب پدری که میکنه طلب مرگ ازدرد

خستس پر قسط و وام

حسرت بچش رفتن رستوران

میرسه خونه دست خالی ولی دلش پره

غرورشم نمیذاره که گله کنه

میریزه تو خودش باز غبطه میخوره

میدونه دیگه روز خوب و حس نمیکنه

سیگار رو سیگار دود پشت دود

سراخر از درد وفکر ودغدغه سکته میکنه

تمومه شد مرد آروم بخواب

خدا یه راهی جلوی پامون بذار

ناامید ناتوان انبوه مشکلات خودت برس بداد ,بارون ببار

ببار بارون ببار بارون

که اشکامون بشه پنهون

ببار امید ببار امید

که ازاد شیم ازین زندون

ببار بارون ببار بارون

که اشکامون بشه پنهون

ببار امید ببار امید

که ازاد شیم ازین زندون

سرکلاس معلم گفت دفترو باز کن بادقت

بخون انشاتو علم بهتر است یاثروت

با کلی استرس بلندشدم از جام

رفتم پای تخته با دست وپای لرزان

به نام یزدان شروع میکنم بانامش

اون که داد به ما مغز تا پرشه از دانش

اون که اراده داد برای انتخاب هدف

میتونه ثروت باشه عکل باشه یاکه شرف

ولی من نه ثروت نه علم هیچکدومو انتخاب نکردم

هنوزم براین باورم که اشتباه نکردم

معلم گفت باید انتخاب کنی به اجبار

انشامو گرفت و همون لحظه جرش داد

بلند شد از جاش با عصبانیت

گفت هنوزم مثل تو احمقایی هست

علم یا ثروت بگو اصرار میکرد

اجازه آقا هیچکدوم,انسانیت

ببار بارون ببار بارون

که اشکامون بشه پنهون

ببار امید ببار امید

که ازاد شیم ازین زندون

ببار بارون ببار بارون

که اشکامون بشه پنهون

ببار امید ببار امید

که ازاد شیم ازین زن