Merzhak & Maslak - Dosta Mian Doshmana Miran

ورس ۱ مرژاک :

دوستا میان دشمنا میرن

لاشخورا همیشه از گرگ فرارین

برا غواصا استاد موج سواری ام

پَس جایی نمیمونه برا لمپن‌ها اینور

اونایی که دنبال محتوا نیستنو،

رک نگاییدم

چیزی ندارن جز حواشی

به کل اراجیفن،

اومدم کله ها رو تا مخ تراشیدم

رپ نکردم ک بزنن دخترا جیغ

دوستا موزیک میخان مفت‌برها فیت

چیزی نمونده مبتلا شی

اصلاً نمیدونم چندبار تا پنجِ صبح نخوابیدم

که رپو نشوندم توو مشتم حاجی

توو این فکرای بیریخت و ژستای خوشگل

سخته ک جزئی از کل نباشی

همخوان :

دوستا میان دشمنا میرن

لاشخورا همیشه از گرگ فرارین

لمپن‌ها دنبال خود نمائین

دوستا میان دشمنا میرن

[ورس دو ، مسلک :

دوستا میان دشمنا میرن

باید یاد بگیری واسشون پل نباشی

من هرجا میرم پشتم آژیر هست

توو این دودِ تهران مث گل پلاسیدم حاجی

هرکی منو دید گفت روانیم

که با رپ فارسی شدم یه عمر گلاویز

اگه گنده ایم پف نداریم

همیشه صدریم مقتداییم

بگو تا حالا دیدی یه فول از حاجیت ؟ نه

یالا مفت برا بیاین

شما هیچکدومتون مالِ این صحبتا نی

توله رپراتونو از لپ لپ درارین

شاید یه روز رسیدید به تخمم

جلو آلپاچینو ک شو نذارین

من اینجامو یه لشکر پشتم حاجی

تو این رپ فارس ازم همه قدرتها میترسن

این همیشه توو باورمه ما

اگه دستا بستست بازه لااقل چشامون

مرد اونیه ک جا نزنه آسون

یه سری از رپ کنا تووی ماه عسله جاشون حاجی

میزنن همه بت کم‌ و بیش

تووی این شهر که دل آدما چرکن و سیاه

اگه از مایی فس نشو زیاد

هرجا گیر بودی اسممو بیار

علی مسلک شدن ازش شدن همه حیرون

بچه پر روئه کف تهرون

فن داره از همه قشر اون

سوسولا تا ارازل کف سلول

اینجام تا آخرین قطره یِ خون

از نسلی ک صلاحش یه حنجره بود

رپو میکنم رنده به زودی

تا از زندگیم بسازن یه اکشن توپ

همخوان :

دوستا میان دشمنا میرن

لاشخورا همیشه از گرگ فرارین

لمپن‌ها دنبال خود نمائین

دوستا میان دشمنا میرن

ورس سه ، مرژاک و مسلک

دست تنها موندم، لبخند پر زد از درونم

با این حال کم سر خاروندم

هیچوقت کج وقت نگذروندم

گرفتم درس از هر بهونم

که حاصل دست رنجم در اومد

بیرون زد از مغزم زبونم

تا وقتی به رپ وصلم جوونم

بگو چی تو جمجمته ها؟

نوبتی هم باشه دیگه نوبتِ ماست

لا این ملت دودره باز

تووی تاریک شب شدیم روزنه ما

مهم نی بسته شه درا به رو ما

با دوتا سیم ریز میشیم سوار گوشات

قدیمی ام مثل نوار توپاک

کلمه هام مث عصای موسی‌ست

ولی

پیر نمیشم میری کنار یا زیر بگیرم

مگه نمیبینی تا خشتک بیمه ایم

برا همین هرچی که گاز میدم سیر نمیشم

چون این جاده ها بد جوری فرمون خورن

برادرام یه قندون دورم

کلمه هام تا دندون مسلح

سیات میکنیم بشی هر روز محرم

دوستا میان دشمنا میرن