Ajda Pekkan - Beyaz Ev

Bur'dan geçerken seni ararım nedense

Durur gözlerim o beyaz evin bahçesinde

Her gün yüzünde aynı hüzünle gizlensen de

Mutsuzluğun beni çağırıyor gel diye

Dursam yanında tanımazsın ki görünce

Ner'den bilirsin sevdiğimi gönüllerce?

Oysa yakından sana dokunsam ben kendimce

Bir de konuşabilsem neler söylerdim, dinle

Acı var gözyaşında, topla ver bana

Bir de gülen gözlerle bak dünyaya

Unutman için zaman katsam sana

En güzel yıllarını saklasam en sona

Bur'dan geçerken seni ararım nedense

Durur gözlerim o beyaz evin bahçesinde

Her gün yüzünde aynı hüzünle gizlensen de…