Viguen - Akharin Didar

در کنار او نشستم

بر نگاهش دیده بستم

همچنان دریای جوشان

گه خموش و گه خروشان

مانده بودم مست و حیران

گریه ام بی اختیار ، های های های های

شد چو باران بهار ، های های های های

او ز من پا میکشد ، های های های های

بر سرشکم می خندید ، های های های های

او در پی آزار من بود

بیزار از این دیدار من بود

غم های دل بی گفتگو ماند

او رفت و از او یاد او ماند

همچون عطر گلها با نسیمی گذشت

رفت و دیگر بر نگشت

او دلش با دیگران بود

لب خموش و سر گران بود

گریه ها گفتار من بود

وان دم تلخ و جگر سوز

آخرین دیدار من بود

او در پی آزار من بود

بیزار از این دیدار من بود

غم های دل بی گفتگو ماند

او رفت و از او یاد او ماند

همچون عطر گلها با نسیمی گذشت

رفت و دیگر بر نگشت . . . .

رفت و دیگر بر نگشت . . . .