Müzeyyen Senar - İçimden Şu Zalim Şüpheyi

Ağzının bir kıvrımından cesaret bularak

Ter yürekte susayışlar yaratan yağmurlara açıldım

Kalmışsa tomurcuklar önünde sendeleyen çocuklar

Kalmışsa bir kaç ısrar ölümle yarışacak

Onların yardımıyla dünyamıza acıdım.

Dünya. Çıplak omuzlar üzerinde duran.

Herkes alışkın dölyatağı bersalarla ağulanmış bir dünyaya

Benimse dar

Çünkü dargın havsalamın

Gücü yok bazı şeyleri taşımaya.

Önce kalbim lanete çarpa çarpa gümrah

Sonra kalbim gümrah ırmakları tanımaktan kaygulu

Sakın Styks sularının heyulası sanmayın

Er gövdesinde dolaşan bulutun simyası bu,