Shahrokh - Sherhaye Asheghaneh

تُو شهر چشمم شبُ رها کُن

برای رفتن منو صدا کُن

شب جدائی بَرام دُعا کُن

من از تَبار گیاهو آبم

با چشم روشن اَسیر خوابم

نگاه پاک شراب نابم

به ما گفتن نخونید شعرای عاشقونه

از اُون روزی که میگفتن

گلامون پَر زدن ،رفتن

به ما گفتن ببندین دَرُ روی ترانه

نَدونستن که شعر ما نمیمیره با این بستن

بگیر دستم که پُل نزدیکُ باریکه

چراغم شو که شبهام سَردُ تاریکه

بزن چنگی به چنگت که شب اُمد به جنگت

بمون با من که بی مهرت پناهم نیست

بجز خوندن توُ تاریکی گناهم نیست

بمات چشم پاکت گذرگاه گل و نور

به ما گفتن نخونید شعرای عاشقونه

از اُون روزی که میگفتن

گلامون پَر زدن ،رفتن

به ما گفتن ببندین دَرُ روی ترانه

نَدونستن که شعر ما نمیمیره با این بستن

پُر از خیاله شب مسافر

یه شعر آسون برای شاعر

وصال کعبه برای زائر

درارو واکُن که گل بخوُنه

توُ شهر سنگی در این زمونه

پَر پریدنبرام بمو نن

به ما گفتن نخونید شعرای عاشقونه

از اُون روزی که میگفتن

گلامون پَر زدن ،رفتن

به ما گفتن ببندین دَرُ روی ترانه

نَدونستن که شعر ما نمیمیره با این بستن