Halit Bilgiç - Ağla Deli Gönlüm

Sormayın halimi yaram çok derin

Beni derde salan giden zalimdir

Verem mi kanser mi bilmem ki nedir

Ölürsem kabrime gelmesin zalim

Ağla deli gönlüm haline ağla

Otur bir kenarda karalar bağla

Ağla deli gönlüm kendine ağla

O gitti gelmedi gelmez bir daha

Yıllar sonra gördüm garip haldeydi

Saçına ak düşmüş benden beterdi

Oturdum uzaktan onu izledim

Ölürsem kabrime gelmesin zalim

İyi degilim bu aralar,yıne en olmadık anda sarıyor yoklugu

Deprem oluyor bütün şehrimde,

Umut ınşatını kurdugum tuğlalar

Birer bırer kırılıyor yokluğun da

Her gülüşümün ardında yine bir düş oluyorum

Galiba Ben onu hala

İlk gün kadar çok seviyorum...