Müslüm Gürses - Dost Bildiklerim

Sanırdım gündüzdü onlarla gecem

İçimde ümitti dost bildiklerim

Ne zaman yıkılıp yere düştüysem

Bırakıp ta gitti dost bildiklerim

Nerde o sözlere kandığım günler

Her gülen yüzü dost sandığım günler

Acıdan kahrolup yandığım günler

Terk edip de gitti dost bildiklerim

Korkar oldum bana dostum diyenden

Varsa var olandan, yoksa gidenden

Ne onlardan eser kaldı, ne de benden.

Beni benden çaldı, dost bildiklerim

Meydana çıkalı asıl çehreler

Aydınlanmaz oldu artık geceler

Yalanlar tükendi indi maskeler

Beni benden çaldı, dost bildiklerim