Shamaizadeh - Hejab

غم اگه نوشتنی بود اگه غصه گفتنی بود

من هزار تا قصه داشتم

همه شَم شنیدنی بود

هرجا حرفی باشه ازمن

قصه ی عمرای کوتاه ست

قصه یه درد کهنه

حرف بعد عهد به دنیاست

قصه ی صد تا کتابم

یه سوال بی جوابم

عمرکوتاه یه خوابم

من حباب روی آبم

هنوزاز راه نرسیده

میدونم رفتنی ام من

موندنم لحظه به لحظه

پرازوحشت رفتن

من چرا قطره نباشم

من که از آبهای دریا

پس چرا بود و نبودن ها

یه ازسرباش تو دنیا ها

نمیخوام حباب بمونم

بیا سر باشم تو دنیا

دوست دارم یه قطره باشم

کوچ کنم برم به دریا

تا بشم بارون ابرا

ببارمم روزها و شب ها

رو لب تشنه و خشکه

خشک ترین صحرای دنیا