0:00
0:00
Lyrics
چقد زندگی پیش تو ساده بود
که عشق تو ساده گرفت سختی رو
می شد که بفهمم از اون اولش
می شد با تو فهمید خوشبختی رو
تو بیراهه گم بودمو اومدی
که با خنده هات رو به راهم کنی
می گفتی که با عشق می بخشمت
تو حتی اگه اشتباهم کنی
همیشه میخواستی یه پروانه شی
که دوست داره از پیله زود تر بره
یه عمره که بعد تو هرروز سحر
یه پروانه میشینه رو پنجره
میشد با تو فهمید که هر آیینه
تو دنیا فقط عشق تکرار ماست
که این زندگی حس خوشبختی رو
از اون روز اول بدهکار ماست
رها بودی و آرزوی تو بود
که دنیا به باله به پرواز تو
رها بودی و کاری کردی یه روز
خدا هم به رقصه به این ساز تو
همیشه میخواستی یه پروانه شی
که دوست داره از پیله زود تر بره
یه عمره که بعد تو هرروز سحر
یه پروانه میشینه رو پنجره