Shohreh - Dele Divooneh

خدا کنه

زنده باشه دوباره

از روزگار

نگیره باز کناره

خدا کنه بیاد بیرون از خونش

تا بشینه کفتر عشق رو شونش

این دل دیوونه کجاست

چه ساکت و چه بی صداست

بسته شده زبونش

رو به زوال جونش

تو غصه هاش اسیره

خدا کنه نمیره

این دل دیوونه کجاست

چه ساکت و چه بی صداست

نه حال گریه داره

نه میل خنده داره

نه بی قرار یاره

نه فکر روزگاره

این دل دیوونه کجاست

چه ساکت و چه بی صداست

اونوقتها سر زبون داشت

سر زنده بود و جون داشت

همه براش می مردن

براش قسم می خوردن

عشقهای آتشین داشت

هزار تا همنشین داشت