Shohreh - Nostalgic Medley

هنوزم جای انگشتات روی برگای گلدونه

گلدونی که تو این خونه همیشه تازه میمونه

هنوزم عکس بیدارت تو قاب سرد چشمامه

تو که نیستی صدای تو مثل سایه همرامه

هنوزم بوف تنهایی نه میگریه نه میخونه

دل خوش باورم انگار تو رو برگشته میدونه

برای دفتر شعرم کلام تازه بودی تو

برای اوج آوازم یه هم آوازه بودی تو

ولی افسوس که این احساس فقط در سینه من بود

نفهمیدم که دست دوست صلاح تیز دشمن بود

هنوزم بوف تنهایی نه میگریه نه میخونه

دل خوش باورم انگار تو رو برگشته میدونه

تو که نیستی دل من مثل گلای پرپره

تو که نیستی همه جا گریه با من همسفره

تو که نیستی با دلم تک و تنها میشینم

چشمای قشنگتو لای ابرا میبینم

هی میخوام دست ببرم ابرارو پاره کنم

تا سحر نگات کنم غمامو چاره کنم

تو که نیستی خونمون مثل یه قاب خالیه

هنوزم جای پاهات روی گلای قالیه

بازم شب اومد منتظرت نشستم

بازم سحر شد دیده هنوز نبستم

بازم شب اومد منتظرت نشستم

بازم سحر شد دیده هنوز نبستم

من یه عمره چشم به راهم

چشم به راه اون نگاهم

تو بیا با اون نجابت

پاک کنم گرد گناهم

تو از طلوع صبحی تو شعر التماسم

غبار راه دورت نشسته رو لباسم

من از تن تو طردم خالیه دست سردم

کوه نمک تو چشمات پاشیده روی دردم

الهی غرورت حریم خونه باشه

تو باغ دل تو هزار جوونه باشه

هزار جوونه باشه

الهی غرورت حریم خونه باشه

تو باغ دل تو هزار جوونه باشه

هزار جوونه باشه

تو از مداری معلوم بشین رو خاک قلبم

بیا به مقصد خود ببین چه پاکه قلبم

ببین چه پاکه قلبم

بیا که عاشق باشیم قلب شقایق باشیم

برای عمر رفته فکر دقایق باشیم

فکر دقایق باشیم

الهی غرورت حریم خونه باشه

تو باغ دل تو هزار جوونه باشه

هزار جوونه باشه

الهی غرورت حریم خونه باشه

تو باغ دل تو هزار جوونه باشه

هزار جوونه باشه

تو از مداری معلوم بشین رو خاک قلبم

بیا به مقصد خود ببین چه پاکه قلبم

ببین چه پاکه قلبم

بیا که عاشق باشیم قلب شقایق باشیم

برای عمر رفته فکر دقایق باشیم

فکر دقایق باشیم

الهی غرورت حریم خونه باشه

تو باغ دل تو هزار جوونه باشه

هزار جوونه باشه