یادش به خیر چه روزگاری گذروندیم رفیق
یه من بودم و تو یه اتاق، یه سقف سفید
یادت به خیر هیچی نه دنیامون بود تو بهشت
یادت به خیر هر چی نه یه خونه بود پر عشق
یادت به خیر که نفهمیدم واست چی کمه
یادت به خیر که شرت هنوز دامن گیرمه
یاد اون موقع الآن قلبمو میدره
ولی تعریف که میکنم واست سرتو میبره
نه میل به چیزی دارم نه به دلگرمی
همه اش تو فکرتم منو طلسم کردی
همیشه خواسته هاتو دادی به من ترجیح
حرف هایی زدی که همش دلم لرزید
دیگه عشق دوا نمی کنه ازم دردی
فقط به من بگو چطور ولم کردی
چطور منو ولم کردی
نه میل به چیزی دارم نه به دلگرمی
همه اش تو فکرتم منو طلسم کردی
همیشه خواسته هاتو دادی به من ترجیح
حرف هایی زدی که همش دلم لرزید
دیگه عشق دوا نمی کنه ازم دردی
فقط به من بگو چطور ولم کردی
چطور منو ولم کردی
دیگه چی باید بگم واست میمیرم
اونور غریبه ها جامو اینقد راحت میگیرن
معلومه از نگات هوایی شدی رفیق
ولی بسه واسه کارنامه ات نداره جای سفید
دیگه گوشم پره نگو هرچی ساختم ندارم
من یکی دیگه چیزی واسه باختن ندارم
من یه قلب داشتم، دادم، تو بد بودی بازم
اونقد بی احساسی ای کاش قهر بودی با من
نه میل به چیزی دارم نه به دلگرمی
همش تو فکرتم منو طلسم کردی
همیشه خواسته هاتو دادی به من ترجیح
حرف هایی زدی که همش دلم لرزید
چطور منو ولم کردی
چطور منو ولم کردی
چطور منو ولم کردی
فقط به من بگو چطور ولم کردی
چطور منو ولم کردی
(ولم کردی)
چطور منو ولم کردی
(ولم کردی)
چطور منو ولم کردی
فقط به من بگو چطور ولم کردی
چطور منو ولم کردی
چطور منو ولم کردی
چطور منو ولم کردی
بازم آروم بارون بارید
بازم برگای پاییز ریختن
یکی با خودش تنها میشد و
دائما فرداشو داغون میکرد
یکی هر شب چشماش به عکسات
اشکاش دلو آروم میشکست
یکی الان اینقد خوشحاله
که اصلا نگامو یادش نیس نه
یکی اونقد دل نگرونه که
وقتی نیستی دعاش همراته
یکی هر وقت خونه نیستی
دنیاش یه ساعته یه شب ماته
یکی اونقد دل سادس
که هر جای حرفت باشه وایساده
یکی اونقد بی عاره
که هر شب با یه غریبه بیداره