Sogand - Irane Man

یه فریادی نشسته تو گلومون

یه غم دربست نشسته رو به رومون

یه دردی که مثه غمه غروبه داره میکشه هر روز آرزومون

سیاهِ آسمون و ابرا تیره

دلم بدجوری این روزا میگیره

پرنده دیگه آب و دون نمیخواد

بس که زخم خورده انگار سیره سیره

ایرانِ من

چی آوردن سر تو غمگینی

چرا یه روز خوش نمیبینی

گربه ی تنها که همش بغض داره

حقت این نبود که به خاک بنشینی

چی شده این همه سرگردونی

غنچه گلات که شدن زندونی

چقدر سخته یه چشم اشک و یکی خون

مهر غم زدن وسط پیشونی

ما این روزارو یادمون می مونه

بازم میزنه تو این خاک جوونه

ما ریشمون همین جاست هر جا باشیم

آخه هیچ جا نمیشه مثل خونه

ایرانِ من

چی آوردن سر تو غمگینی

چرا یه روز خوش نمیبینی

گربه ی تنها که همش بغض داره

حقت این نبود که به خاک بنشینی

چی شده این همه سرگردونی

غنچه گلات که شدن زندونی

چقدر سخته یه چشم اشک و یکی خون

مهر غم زدن وسط پیشونی