Sogand - Daad Nazan

گرفته وحشت وجودمو

پُر شده از ترس تو خونمو، خونه

داره میسوزه ماه تو آسمونه

یادمه هر شب دعواهامون

یادمه من تخت نمه بارون

یادمه جر و بحث فریادامون

یادمه دیگه بسه آروم

داد نزن سرم

من از تو داغون ترم

اگه میرم از اینجا

میرم یه جا که آروم ترم

داد نزن سرم

من از تو داغون ترم

اگه میرم از اینجا

میرم یه جا که آروم ترم

دوست دارم اونو همونجا ببینمش که خودم آرزوشو داشتم یه روز برسم بهش

این دنیا پُر شد از آدمای زشت و منم توی فکر ساختن یه خونه تو بهشت

چه سخته باورش این لحظه آخره

طعم باختنش این عشقی که ساختمش به باد باز دادمش

دیگه ندارمش باید بسازم باش این حس تلخو تا تهش

داد نزن سرم

من از تو داغون ترم

اگه میرم از اینجا

میرم یه جا که آروم ترم

داد نزن سرم

من از تو داغون ترم

اگه میرم از اینجا

میرم یه جا که آروم ترم

داد نزن سرم

من از تو داغون ترم

اگه میرم از اینجا

میرم یه جا که آروم ترم