Rana Mansour - Mordabe Tanhaei

یه کوه غصه تو سینم

یه داغ تازه رو قلبم

به دل موند حسرت اینکه

بفهمی چیه تو قلبم

تو این طوفان دلتنگی‌

هوای هردومون ابره

یه تختخواب بیداری

که چند ساله مثل قبره

درو دیواره این خونه

پر از حس غم انگیزه

همیشه سوز تنهایی

همیشه فصل پائیزه

چشمام پر بود از عشقی‌ که

قطره‌ قطره‌ خالی‌ شد

یه حس که واقعیت داشت

یه تصویر خیالی شد

اگه حسی تو قلبم بود

همون هم تو سکوتت مرد

درست وقتی‌ که خواب بودی

تموم خونه رو آب برد

تو این مرداب تنهایی

من وتو هردو درگیریم

تقلا می‌کنیم اما

داریم بدتر فرو میریم

نه من دیگه تو رو می‌خوام

نه تو حسی به من داری

باید رد شیم از این برزخ

از این کابوس تکراری

یه دنیا دوری از قلبم

یه دنیا خسته‌ای از من

یه وقت ها هیچ راهی‌ نیست

بجز دل‌ کندن و رفتن

اگه حسی تو قلبم بود

همون هم تو سکوتت مرد

درست وقتی‌ که خواب بودی

تموم خونه رو آب برد

تو این مرداب تنهایی

من وتو هردو درگیریم

تقلا می‌کنیم اما

داریم بدتر فرو میریم