Reza Yazdani - Gomshodegan

هیچ راهی واسه موندن نداری

وقتی با غریبه‌ها خودی‌تری

وقتی که خونه شبیه خونه نیست

خودتو به سمت غربت می‌بری

تنهایی حالتو بدتر می‌کنه

وقتی که گم شده باشی توی سکوت

ریشه‌هاتو در میاری از خاک

وقتی که هیچ راهی نمونده رو به روت

چه دقیقه‌هایی که با حسرت

بین آدمای خوشبخت گذشت

کی می‌تونه حالت رو درک کنه؟

کی می‌دونه که چقدر سخت گذشت؟

روی پاهای خودت درد بکش

توی قید و بند این شهر نباش

به خودت توی زندگی پشت نکن

با خودت توی آینه قهر نباش

حتی با دستای خالی میشه

گره‌های زندگی رو وا کرد

سمت اینده روشن با عشق

میشه راه تازه‌ای پیدا کرد

ته قصه خودش رو پیدا کرد

اون که بین جمعیت گم شده بود

اونی که به جای زخمای خودش

مرهم زخمای مردم شده بود

چه دقیقه‌هایی که با حسرت

بین آدمای خوشبخت گذشت

کی می‌تونه حالت رو درک کنه؟

کی می‌دونه که چقدر سخت گذشت؟