Reza Yazdani - Kartoon Khab

از بس رو کارتن خوابید از تخت می ترسه

از عابرای ظاهرا خوشبخت می ترسه

از کوچه از تنهایی از هرچی تو دنیاشه

از گربه های گشنه حتی سخت می ترسه

چند ساله از هیچ کس دلش پر نیست

چند ساله از چیزی نمی رنجه

هر روز تو رویاهاش پی نقشه

هر شب تو آشغالا پی گنجه

چند ساله که تاریک و کم حرفه

چند وقته که خالی از احساسه

چند ساله چیزی رو نمی بینه

جز برق سکه تو شب کاسه

از بس رو کارتن خوابید از تخت می ترسه

از عابرای ظاهرا خوشبخت می ترسه

از کوچه از تنهایی از هرچی تو دنیاشه

از گربه های گشنه حتی سخت می ترسه

بارون با بغضش هم نفس میشه

وقتی که جوب از گریه سر میره

از عابرا تصویر می گیره

عمرش همی نجوری هدر میره

دنیا براش جای قشنگی نیست

دنیا براش تلخ و نفس گیره

چند ساله که از تنهایی خسته ست

چند ساله که از گشنگی سیره

با برفی که چند وقته بی وقفه

روی موهاش می شینه میسازه

از پیت های خالی روزنامه

تو رویاهاش شومینه میسازه

زل میزنه به آسمون گاهی

سقفش چقدر از بسترش دوره

راه رفتن آسون نیست, واسه مردی

که عابرا فکر میکنن کوره

از بس رو کارتن خوابید از تخت می ترسه

از عابرای ظاهرا خوشبخت می ترسه

از کوچه از تنهایی از هرچی تو دنیاشه

از گربه های گشنه حتی سخت می ترسه