Reza Yazdani - Ghooye Siyah

پایه فرار من باش از تو اون شهر خودآزار

بو گرفته این تمدن بیا برگردیم توی غار

بیا برگردیم به جنگل مثل انسان نخستین

شیمیایی شدم اینجا توی این هوای سنگین

فقط عاشق تو هستم توی این شهر درندشت

پایه فرار من باش رفتنی بدون برگشت

مهریه ات یه ابر زخمی شیر بهاتم شیر آهو

میشه آرامشو حس کرد بی شکنجه بی هیاهو

سر بکش این اتوبانو عشق من درشکه میخواد

ما مکافات زمینیم وسط این همه خون باد

ما دوتا قوی سیاهیم که پرامونو بریدن

دیگه جلد فاضلابیم گند دود و دم و آهن

آب و رنده کنده تو دستام

پشت شهر بدقواره

من که پابند تو هستم

اگه آینه بذاره

خون نمیرسه به مغزم گیر لکنته زبونم

بذار تو حریم رویات یه پناهنده بمونم

تو نماد شهر من باش

توی جنگل سپیدار

ما دوتا نقاشی میشیم

روی دیواره یک غار