Ragheb - Maahe Tamashayi

تو ماه شدی تا دل دیوانه بسوزان

من کور شدم تا به تماشای تو بشینم

یک عمر به دنبال توام جز تو نمیخواهم

من غرق نگاه تو شدم جز تو نمیبینم

آغاز منی تو پایان منی تو

بیمار توام مژده درمان منی تو

کور از رخ ماهت من گمشده بودم

از عشق تو گفتم تو شدی بودو نبودم

باران شدم حالت گیسوی تورا قصه کنم دانه به دانه

افسانه چشمان تو در گوش جهان تازه کنم خانه به خانه

تنها نه منم عاشق و دیوانه ی لبخند قشنگی که تو داری

منظومه بهم ریزد اگر خنده کنان پا به خیابان بگذاری

آغاز منی تو پایان منی تو

بیمار توام مژده درمان منی تو

کور از رخ ماهت من گمشده بودم

از عشق تو گفتم تو شدی بودو نبودم

یک بار تورا دیدم و دل راه به تو بخشیدم

آنقدر که تو خوبیو زیباییو گیرایی

در شهر قیامت شده از رویت ابرویت

در خانه بمان خوب من ای ماه تماشایی

آغاز منی تو پایان منی تو

بیمار توام مژده درمان منی تو

کور از رخ ماهت من گمشده بودم

از عشق تو گفتم تو شدی بودو نبودم