Reza Sadeghi - Range Baroon

از در خونه میزنم بیرون

یه صدایی منو صدا کرده

اون صدایی که رنگ بارونه

منو با گریه آشنا کرده

اون صدا دستمو گرفت آروم

منو تو موج پرچما گم کرد

بین آغوش پرچما وقتی

گریه کردم خدا تبسم کرد

اون صدا تو لباس سقایی

دل بی تابمو تصرف کرد

توی یه کاسه ی طلایی رنگ

آسمونُ به من تعارف کرد

اون صدا نوحه ی عذاداراست

اون صدا تبل و سنج و شیپوره

خوب میفهمه اوج این دردُ

هر غریبی که از وطن دوره

اون صدا رفت و تعزیه خون شد

تک و تنها میون میدون موند

یه نفر با لباسی از آتیش

خیمه ی بچه ها رو میسوزوند

روی زانو نشستم آهسته

اون صدا روضه خون دریا شد

گفت بارونُ تشنه لب کشتن

کفنش رنگ خاک صحرا شد