Reza Sadeghi - Jane Del (Bandar Abbasi)

چه افتخار بِشتِر از ای که خوم یه چوک بندرُم

عاشقِ لُنگُ کَپَرُم لیحُ سُواسُ کُنگِرُم

چه افتخار بِشتر از ای پوستُم سیان دلُم سفید

دختُن و چوکُنُم نجیب، دنیا مثل ما اینَدی

صدای جفتیُ و سازُ عود دُل -دُهُل- کَسِر توی خاک و گِلُن

چاکه زَنُن کیکَنگ زَنُن یَک دل و جُن اَگَن گُلُم

ای وای دل ای وایِ، وا دِلُم، جانی -جانِ- دل مَشکَن تو دِلُم

ای وای دل ای وایِ، بَ دِلُم، جانی -جانِ- دل مَشکَن تو دِلُم

دوری از خاکِ نجیبِ مردمش ندامتن

روز چهارشنبه به دیریا زدِنِش سلامتِن

هنوزم بندِری سادَن -ساده- بی دریغ، بی ادعا

توی یَک کلام بگم جلوک لبخند خدا

خاک پاکش سُرمک چشمُنُمِن تا بِمِرُم

با غرور غار -فریاد- اَزَنُم نخلِ بلند بَندِرُم

هر جا رفتُم هر جا اُمدی -دیدم- هیچ جا بندِرُم نَبُو

ای خدا سایک بَندِر از سَرِ ما کم نَبو

صدای جفتیُ و سازُ عود دُل -دُهُل- کَسِر توی خاک و گِلُن

چاکه زَنُن کیکَنگ زَنُن یَک دل و جُن اَگَن گُلُم

ای وای دل ای وایِ، وا دِلُم، جانی -جانِ- دل مَشکَن تو دِلُم

ای وای دل ای وایِ، بَ دِلُم، جانی -جانِ- دل مَشکَن تو دِلُم