0:00
0:00
Lyrics
ﺑﺮده ﺑﻮدم ﻟﺎی ﺷﻌﺮاﻣﻮ ﻳﻪ ﻣﺸﺖ ﻗﺎﻓﻴﻪ از ﻳﺎد ﻫﻤﻪ رو
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻮرت ﺑﻜﺸﻰ ﻣﺎﻫﻰ درﻳﺎ زده رو
ﻣﻦ ﭼﺸﺎم ﭘﺎﻛﻪ وﻟﻰ ﺣﻴﻒ ﻛﻪ ﻟﺒﺎت ﺣﻴﻠﻪ ﮔﺮه
ﻃﻌﻤﻪ ﻛﻨﻢ ﺟﻮﻧﻤﻮ ﺗﻴﺮت ﺑﻪ ﺧﻄﺎ ﻣﻴﺸﻪ ﻧﺮه
ت از ﺑﺪ ﻋﺸﻘﻰ ﻣﺴﺘﻰ از ﺗﻬﺶ ﻣﻴﺘﺮﺳﻰ
دﻳﮕﻪ دﻳﺮه ﭼﺸﺘﻮ ﺑﺎﻳﺪ از اوﻟﺶ ﻣﻴﺒﺴﺘﻰ
واﺳﻪ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺧﻠﻮﺗﺶ ﻣﻴﻠﺮزﻳﺪ
ﻳﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﻪ آﺗﻴﺶ ﺟﻬﻨﻤﺶ ﻣﻰ ارزی
ای ﻧﮕﺎرم ﺑﻴﺎ ﭼﺸﻢ اﻧﺘﻈﺎرم
ﺑﻴﺎ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻜﺎرﺗﻢ ﺑﺪه ﺗﻮ دل ﺑﻪ ﻛﺎرم