Pouya - Gharibaneh

من باید چیکار کنم تا تو به باور برسی

دردمو به کی بگم ای که برایم نفسی

نتونستم که بفهمم واسه چی دلواپسی

تو خیال نکن که جای تورو می گیره کسی

تو با یک بهت غریبانک معصوم

تو با یک نگاه عاشق ولی مظلوم

نمی دونم این گناه چه کسی بود

که به نا باوری عشق شدی محکوم

پشت یک ابر سیاه نمیشه خورشیدودید

در مه آلودک شب آخر جاده رسید2

وقتی از ناباوری قلب تو پژمرده شد

سخته از دریای عشق حتی یک قطره چشید

نمیدونی معنی دل بستنو در اوج باور

وقتی که مستی می اسیره در حجاب ساغر

نمیدونی که چه سخته شب و تا سحر دویدن

به طلوع صبح یک عشق ولی هرگز نرسیدن