Omid - Baran

گرید به حالم، کوه و در و دشت، از این جدایی

می نالد از غم، این دل دمادم، فردا کجایی

سفر بخیر، سفر بخیر، مسافر من

گریه نکن، گریه نکن، بخاطر من

باران می بارد امشب، دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته، ره میسپارد امشب

در نگاهت مانده چشمم، شاید از فکر سفر برگردی امشب

از تو دارم یادگاری، سردی این بوسه را پیوسته بر لب

قطره قطره اشک چشمم، میچکد با نم نم باران به دامن

بسته ای بار سفر را، با تو ای عاشقترین بد کرده ام من

رنگ چشمت رنگ دریا، سینه من دشت غمها

یادم آید زیر باران، با تو بودم با تو تنها

زیر باران با تو بودم، زیر باران با تو تنها

باران میبارد امشب، دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته، ره میسپارد امشب

این کلام آخرینت، برده میل زندگی را از سر من

گفته ای شاید بیایی، از سفر اما نمیشه باور من

رفتنت را کرده باور، التماسم را ببین در این نگاهم

زیر باران گریه کردم، بلکه باران شوید از جانم گناهم

این کلام آخرینت، برده میل زندگی را از سر من

گفته ای شاید بیایی، از سفر اما نمیشه باور من

کی رود از خاطر من، آخرین بوسه شبی در زیر باران

رفتی و کردم صدایت، اما در آغوش شب گشتی تو پنهان

این کلام آخرینت