Ahmadreza Nabizadeh - Naazaninam

توی معصومی چشمات یه نگاهی خونه کرده

که من دربدرت رو اینجوری دیوونه کرده

تو همونی که یه عمره خنده هات کرده اسیرم

میشه از عطر حضورت نفس تازه بگیرم

نازنینم نازنینم عشق من عزیزترینم

نازنینم نازنینم اولین و آخرینم

نازنین خوندن از تو بهترین شعره و آواز

لحظه های با تو بودن مثل حس خوب پرواز

تو همون شعر قشنگی که نشسته روی لب هام

می تونی آفتابی باشی توی تاریکی شب هام

نازنینم نازنینم عشق من عزیزترینم

نازنینم نازنینم اولین و آخرینم

ای تموم هستی من دل به چشمای تو باختم

بی خبر از همه دنیا خودمو با تو شناختم

خنده ارزونی لب هات بذار اشکو من بریزم

می میرم اگه ببینم گونه هات خیسه عزیزم

چه قشنگه با تو بودن به امید صبح فردا

دستتو بذار تو دستام که بلنده شب یلدا

نازنینم نازنینم عشق من عزیزترینم

بین این همه سیاهی تو به رنگ آسمونی

مثل بارون پاک و ساده مثل خورشید مهربونی

وقتی اسمت تو ترانه س میشه از قافیه رد شد

میشه با حرفای ساده ت دل سپردن رو بلد شد

حتی لحظه سکوتت پر حرفه نازنینم

توی اون نگاه گرمت می تونم عشقو ببینم

نازنینم نازنینم عشق من عزیزترینم

نازنینم نازنینم اولین و آخرینم