Mohammad Noori - Bazme Khiyal

تا دل بیدار من

شد آشنای نیمه شب

تا دل بیدار من

شد آشنای نیمه شب

خاطری چون صبح دارم از صفای نیمه شب

در دل شب دامن دولت به دست آمد مرا

گنج گوهر یافتم

از گریه های نیمه شب

گنج گوهر یافتم

از گریه های نیمه شب

امشب منم و بزم خیالم

من و دنیای ملالم

غم شیرین تو را بستایم ای زیبا

شب شورانگیز رویا

هستی

شده تصویری ز رویا

عطش دل مانده بر جا

مژه بر هم بگذارم

ره رویا بسپارم

برود از تن قرارم

می روم تا، کشور خواب،

می زنم پر، مست و بی تاب

در فضای بی کران، می پرم نرم و سبک،

سرشار رویا

در شب خاموش من، درد هم آغوش من، برخیزد از جا

سوختم از آتش غم در تب رویای تو

سوختم از آتش غم در تب رویای تو

ای تپیده دل به یادت هر زمان شیدای تو

جاودان باش ای غمت در قلب شب پندار من

ای فکنده در سکوتم یاد تو غوغای تو

ای فکنده در سکوتم یاد تو غوغای تو

افسوس،

گل امیدم تو بودی،

دل تنهایم ربودی

به جدایی دل دادی

نکنی از من یادی

غم خود در من نهادی

هستی،

شده تصویری ز رویا

عطش دل مانده بر جا

غم این تنها بودن

چو تبی می سوزد تن

شب من تنهاتر از من

در نگاهم،

تا نشینی،

نقش رویا آفرینی

روی بال یاد تو ،

می روم تا آسمان،

آزاد و شیدا

ای شب تاریک من

با غم من خو بگیر

آرام و تنها

حسین منزوی