Shahram Nazeri - Omide Vesal

دل جای تو شد و گر نه پر خون کنمش

در دیده تویی و گر نه جیحون کنمش

امید وصال تست جان را ورنه

از تن به هزار حیله بیرون کنمش

در هجرانم قرار میباید و نیست

آسایش جان زار میباید و نیست

سرمایهٔ روزگار می‌باید و نیست

یعنی که وصال یار میباید و نیست

عشقی که کسش چاره نداند این است

دردی که ز من جان بستاند این است

چشمی که همیشه خون فشاند این است

آن شب که به روزم نرساند این است

سودای سر بی سر و سامان یک سو

بی مهری چرخ و دور گردان یک سو

اندیشهٔ خاطر پریشان یک سو

اینها همه یک سو غم جانان یکسو

از دیدهٔ سنگ خون چکاند غم تو

بیگانه و آشنا نداند غم تو

دم در کشم و غمت همه نوش کنم

تا از پس من به کس نماند غم تو