Shahin Najafi - Ba Moohayam

با موهایم

میخوانم

با موهایم

میشکنم

با موهایم

میگریم

با موهایم

میمیرم

با نرگس نگاه شما

گناه چیست؟

در عرش گیسُوانِ شما

ماه نشسته است

(با موها ، با مویه ها)

ای شاخه های ایستاده بر سکو

ما روز های مشوش و تلخیم

ما رنگ سایه های پشت دیواریم

شما که طعم رهایی

در دهان خورشیدید

تکلیف چشمان شما چیست؟

که شب از آنها میهراسد

آن دو استوانه

دو چاه مقدس

از موهایتان

رمیده کیست؟

با موهایتان

تنیده تار های روشن و تابان

(رها و هار)

(رها و هار)

(رها و هار)

با موهایتان

با موهایتان

که شک فلسفیست

که شک فلسفیست

که شک فلسفیست

که شک فلسفیست

که شک فلسفیست