Shahin Najafi - Hazrate Naan

حضرتِ نان

حضرتِ نان

کجاست بوی خوشَت

بریده شد به کجا برکت تو

چرا شدی چو مِحنت من

کشیدم نه مگر زحمت تو

کشیدم نه مگر زحمت تو

به صبح بی پنیری به این اعصاب کیری

نمازم را قضا کن سحر شاید تو سیری

کجایی تا ببینی مرا در چاه خویشم

به ذره ذره مردن جدا از قوم و خویشم

بساطم در خیابان شهیدِ حضرتِ نان

به سگ دوهای ممتد به این پایانِ پایان

کسی باید بیاید مرا در خود بمیرد

کسی که حق نان را دوباره پس بگیرد

بدرم پدرم بدرم پدرم بدرم پدرم بدرم بدرم بدرم پدرم پدرم پدرم پدرم

بزنم به رگم که رها بشوی بزنی که تو مبتلا بشوم

بزنم بزنم بزنم بزنم بزنم بزنم بزنم بزنم

به تو حلقه شوم تو دعا بشوی به تو سُجده کنم و خدا بشوم

به تو حلقه شوم تو دعا بشوی به تو سُجده کنم و خدا بشوم

بزنم به رگم که رها بشوی بزنی که تو مبتلا بشوم

به تو حلقه شوم تو دعا بشوی به تو سُجده کنم و خدا بشوم

به تو حلقه شوم تو دعا بشوی به تو سُجده کنم و خدا بشوم

به تو حلقه شوم تو دعا بشوی به تو سُجده کنم و خدا بشوم