Roozbeh Nematollahi - Cheshm Be Rah

من غزل خون ستاره های راهم ، به نگاه تو نگاهم

من همیشه چشم به راهم

عابر بی گنه دشت گناهم ، یه ترانه ی سیاهم

من همیشه چشم به راهم

تو سپیده ی سپیدی ، من سیاهه ی سیاهم

تو پناه هر امیدی ، من امید بی پناهم

تو بلندی ، تو غروری ، تو چراغ کوه نوری

اما من خاکم و برگم ، مثل برکه رو به مرگم

جنس احساس بهاری ، مثل بارون بی قراری

تو اجاق روزگاری اما من سرد و تگرگم

تو سپیده ی سپیدی ، من سیاهه ی سیاهم

تو پناه هر امیدی ، من امید بی پناهم

تو بلندی ، تو غروری ، تو چراغ کوه نوری

اما من خاکم و برگم ، مثل برکه رو به مرگم

جنس احساس بهاری ، مثل بارون بی قراری

تو اجاق روزگاری اما من سرد و تگرگم