Mehran Atash - Too Ayneh

تو آیینه یکی هست که بعد تو با

سکوتای من زندگی می کنه

پر از التماسه نگاهش هنوز

هنوزم داره بچگی می کنه

توی آیینه یکی هست که حالش بده

بریده بریده نفس می کشه

یه دریاچه رو گونه هاشه ولی

داره روی عکسه تو دست می کشه

من این شهر رو باید فراموش کنم

مثل پرسه هایی که با من زدی

بعیده کسی با کسی خوب شه

به اندازه ای که تو با من بدی

من این شهر رو باید فراموش کنم

مثل پرسه هایی که با من زدی

بعیده کسی با کسی خوب شه

به اندازه ای که تو با من بدی

یه جوری شکسته اس که با دیدنش

حتی صورت آیینه چین می خوره

تو رفتی و این خونه ویروونه شد

تو این خونه کوهم زمین می خوره

ازت نا امیده ولی جای تو

یه عمره که قید خودشو زده

تو آیینه نگاه کن شاید رو به روت

یکی هست که حالش مثل من بده

من این شهر رو باید فراموش کنم

مثل پرسه هایی که با من زدی

بعیده کسی با کسی خوب شه

به اندازه ای که تو با من بدی

من این شهر رو باید فراموش کنم

مثل پرسه هایی که با من زدی

بعیده کسی با کسی خوب شه

به اندازه ای که تو با من بدی