Parvaz Homay - Aabe Talab Nakarde

از باغ می برند چراغانیت کنند

تا کاج جشن های زمستانی ات کنند

از باغ می برند چراغانیت کنند

تا کاج جشن های زمستانی ات کنند

پوشانده اند صبح تو را ابر های تار

تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

ای گل گمان مبر به شب جشن میروی

ای گل گمان مبر به شب جشن میروی

شاید بخواهند که مرده ارزانی ات کنند

یوسف یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار می برند که زندانیت کنند

یک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیست

یک نقطه بیش فرق رجیم و رحیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند