Moein Z - Zibaye Zeshte Man

زیبای زشت من در آیینه خشت من

در بارونگی نهان پنهان گشته عشق من

هی گفتم برو نمان رفتی ماندن مرا

کج فهمیده بود شعر آواز خواندن مرا

من خود جاهلم به این

که چیست خواسته دلم

در سردرگمی مرا حیران کرده ای دلم

دارد چین میخورد کم کم پیشانیم

من هی مینویسمت تو هی میخوانیم

آسمون ببارش که اسم حال من عشقه

عاشقم نبود تو فال اسممو نمینوشت که

آسمون ببارش که اسم حال من عشقه

عاشقم نبود تو فال اسممو نمینوشت که

پرت و پلا نوشتنم که این سکوتو بشکنم

میخوام صدای خندتو با همه گوشا بشنوم

اشاره کن صدا بزن درد و دلاتو ساز کن

اتاق تاریک منو پنجره هاشو باز کن

بزن به بیخیالیو سر به سرم بذار باز

بگو ولت نمیکنم پشت درو درار باز

میخوام که جون من بشه قسم به حرف راستت

انقده عاشقم بشی که قلب دنیا واسته

آسمون ببارش که اسم حال من عشقه

عاشقم نبود تو فال اسممو نمینوشت که

آسمون ببارش که اسم حال من عشقه

عاشقم نبود تو فال اسممو نمینوشت که