Mansour - Ensane Nou

در لحظه‌های بی‌تو پَژمُردَن

وَقتی که‌مَردِت داره می‌میره

لابُد کَسی اَز عَطرَ تو مَسته

لابُد کَسی دَستاتو میگیره

لابُد به‌جُز مَن مَردِ بیگانه

اِسمِ دَرِگوشیتو می‌دوونه

لابُد نِشانِه‌هاتو می‌شناسه

این سُوزِ بَد مَنُ می‌سوزوونه

این سُوزِ بَد، مَنُ می‌سوزوونه

یکی اَز این روزا، روزای بی‌صدا

بِذار مِثلِ اَوَل به "تو" بِگم: "شُما"

بِذار بِگَم: "سَلام، به‌چِشمِ‌تون میام"

بِگَم: "نَفَس‌نَفس هَواتونو می‌خوام"

هَوامُ داشته‌باش، دوباره با گُلاش

خودِ خودِت بِمون، مِثلِ هَمه نَباش

یکی اَز این روزا، خودِ خودِ شُما

میای قَدَم‌قَدَم، تا شَهرِ عاشِق‌ها

فَردا دوباره اَز شُما سَبزَم

اَز نو پُر از حَرفای دِلکوبَم

کَشفِ عَجیبِ دستاتون اَز نو

فَردا دوباره بی‌خودی خُوبَم

شاید جَهانِ تازه در راهه

یا آخِرِ اِنسانِ خودخواهه

شایَد کِه‌ما اِنسانِ نو باشیم

کِه زَرد و سُرخ، سِپید و سیاهه

شاید شاید

یکی اَز این روزا، روزای بی‌صدا

بِذار مِثلِ اَوَل به "تو" بِگم: "شُما"

بِذار بِگَم: "سَلام، به‌چِشمِ‌تون میام"

بِگَم: "نَفَس‌نَفس هَواتونو می‌خوام"

هَوامُ داشته‌باش، دوباره با گُلاش

خودِ خودِت بِمون، مِثلِ هَمه نَباش

یکی اَز این روزا، خودِ خودِ شُما

میای قَدَم‌قَدَم، تا شَهرِ عاشِق‌ها