Mansour - Zakhme Kari

منو احساس سردت یه ردی از جنونیم

نشد یه لحظه راحت

تو این خونه بمونیم

همو دیوونه کردیم

مثل زخمای کاری

به مرحم تن ندادیم

مثل درخت ناامن

تو هر طوفان و بادیم

همو دیوونه کردیم

شدیم ببین دوتا غم نفسگیر

دوتا دیگه از زندگی سیر

شدیم دوتا سی ساله ی پیر

معنا نداره دیگه واسمون نور

هر جفتمون شدیم دیگه کور

از عشق و عاشقی شدیم دور

وقتی یه خشم سرکش

دوتامونو بغل کرد

تنها رفیق ما شد

یه آغوشی پر از درد

برو تقدیر بی رحم

مثل کشتی چوبی که دریا زندگیشه

نزار دریای چشمات با تنهایی یکی شه

برو تقدیر بی رحم

شدیم دوتا گلوله تو تن عشق

دودش داره میرقصه تو چشم

تقدیر داره یه باتن زشت

رویا یه عمره توی خواب ما نیست

فردای ما از غم رها نیست

آینده مال ما دوتا نیست

شدیم ببین دوتا غم نفسگیر

دوتا دیگه از زندگی سیر

شدیم دوتا سی ساله ی پیر

معنا نداره دیگه واسمون نور

هر جفتمون شدیم دیگه کور

از عشق و عاشقی شدیم دور