Shahab Mozaffari - Edeaa

‎نباید بزاری عذابت بده

یه مشت خاطره از یه بی معرفت

‎یکی که حضورت براش بس نبود

تو قلبت یه احساسو بی خونه کرد

‎نباید بزاری بگیره دلت

تو روزای برفیه این شهر سرد

‎دلش سنگ بود ندید حالتو

چه راحت دلشو از این خونه کند

‎دوباره با چشم گریون عکساشو میبینی

‎دوباره با یاد حرفاش آروم نمیگیری

‎چشمات همش به ساعته تا که برگرده کنارت ، میدونم دلت طاقت نداره

‎اونی که ادعاش میشه هوایی قلبتو داره

‎میدونی دیگه خاطرات تو یادش نمیاره

‎احساست دیگه هر چی که باشه براش فرقی نداره

‎باور کن توی عمق نگاهش میگه دوست نداره

‎نباید بزاری شکستت بده

یه آدم که از جنس سنگه دلش

‎میذاشت پایه ضعفت همه عشقتو

دوست دارم هایی که گفتی بهش

‎نباید که افسرده شی بعد اون

مقصر نبودی واسه رفتنش

‎یه جوری بدی رفتو تنهات گذاشت

‎بفهمی دروغ بود دلبستنش

بفهمی دروغ بود دلبستنش

‎دوباره باز تنهایی قدم میزنی تو خیابون

‎دیونه میشی اگه ببینی یکی دیگه رو با اون

‎نمیتونی باور کنی که یکیو

داره کنارش ، میدونم دلت طاقت نداره

‎اونی که ادعاش میشه هوای قلبتو داره

‎میدونی دیگه خاطرات تو یادش نمیاره

‎احساست دیگه هر چی که باشه براش فرقی نداره

‎باور کن توی عمق نگاهش میگه دوست نداره

‎میدونم دلت طاقت نمیاره

میدونم دلت طاقت نمیاره

میدونم دلت طاقت نمیاره