Kio - Yapboz

sorma (sorma)

sakın bana halimi

bu gece düşlerimin

sana ait olan herşeyin

içindeyim (içindeyim)

gelip kurtarın beni

bu gördüğüm kabusların yok bir tarifi

madem böyle olmasını sen istedin.

gerek isterdi ki bu işimiz de böyle gitmesin.

ama vazgeçince birden herşeyide boş verirsin.

kaç gündür kendini aratarak beni ne hale getirdin.

yapboz sen son çaresin

yapboz tablodaki son tanesin

yapboz bütün derdim sensin

içimde ki serüvensin

yapbozun bütün parçaları kayıp

gitmemen gerek burda yanımda kalıp

tıpatıp aynı yollara dönüyorum zamanı başa sarıp

sarmalıyorum bazen geçmişe takılıp

geride bıraktıklarım dönmemi bekliyor

artık benim için hiçbişeyin önemi yok

her gün geçtikçe daha da dipe düşüyorum

insanların iyimserliğine kanıyorum

sırrımı artık kimse bilmiyor.

dört duvar oldu sırdaşım.

bilmiyorum hangi limanda biter bu gidişatım

buralara gelmek için çok dolaştım.

atarak ilerledim uygun adım.

nerdesin son parçası olmayan yapboz?

gece oldu şimdi başlar birazdan yakamoz.

sularda gümüşten bir iz bırakırken gökte yıldızlar parlıyor.

içimdeki şeytan beni yanlışlara sürüklüyor.

uzay boşluğunda sallanan yıldızlar gibidir düşlerin

gecenin 3ünde hep aklıma gelirsin

ama hiç bi zaman bu değildi düşlediğim

odamın içini fotoğraflarınla süsledim

bozuldu yapboz yine sil baştan.

uçup gitti hayaller bir hışım rüzgarla.

yeter ki gel artık o yeter bana.

hep birşey eksik oluyor yoksun mesela..