Mohsen Yeganeh - Parandeh

نگران بودم الان کجای این شهری ، نکنه راه خونمونو گم کردی

یا اگه دلت هوای خونمونو کرد ، تا کجای راهو اشتباهی ، اشتباه برگردی

نگران بودم ، آه می کشیدم از ته دل

من بجای هر دومون غصه می خوردم

انقدر فکر تو بودم که زخمام و یادم رفت

انقدر که نفهمیدم که یا کجا کی و کجا کجا مردم

من و اینجوری به خاطرت بسپار ، یه پرنده که غصتو میخورد

یه پرنده که منتظر نشست و نشست ، یه پرنده که کنج لونش مرد

من و اینجوری به خاطرت بسپار ، یه پرنده که غصتو میخورد

یه پرنده که منتظر نشست و نشست ، یه پرنده که کنج لونش مرد

من و اینجوری به خاطرت بسپار ، یه پرنده که غصتو میخورد

یه پرنده که منتظر نشست و نشست ، یه پرنده که کنج لونش مرد