Moein - Tanhatarin Mard

تنها ترین مردم به دوشم کوله باره غم

از غمها لبریزم

کوه صبور شانه ام از بار غمها خم

من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم

تنها دو دست مهربان تو پناه من

چشمان تو تنها چراغ کوره راه من

تنها تو ماندی از همه دنیا برای من

آن شانه های نازک تو تکیه گاه من

تنها تو هستی در تمام لحظه های من

تنها تو ماندی جز خدای من برای من

آه ای هستی من . شور مستی من

بر چین اشک مرا برچین

هستی می گذرد . مستی می گذرد

بنشین پیش دلم . بنشین

از ازل خالم زد رقم با تو. نقش تقدیر است

خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم

آه ای هستی من . شور مستی من

بر چین اشک مرا برچین

هستی می گذرد . مستی می گذرد

بنشین پیش دلم . بنشین

از ازل خواند زجر وغم با تو . نقش تقدیر است

خود تو می دانی . با تو می مانم . بی تو می میرم

عاشق ترین مردم که می میرم برای تو

ای وای اگر باشد به تو عاشق خدای تو

من قصه ی دردم . تنها ی شبگردم

تنها دو دست مهربان تو پناه من

چشمان تو تنها چراغ کوره راه من

تنها تو ماندی از همه دنیا برای من

آن شانه های نازک تو تکیه گاه من

تنها تو هستی ذر تمام لحظه های من

تنها تو ماندی جز خدای من عزیز من برای من