Taladro - Ay Balam

Bir şizofrenik tanı bu

E tabi bezdim

Bağırdım duymadılar, sesimi kestim

Susunca güzel geldi iç çekişlerim

Ağlıyorsun birisi gülüyorken sesli

Kafama öyle bir an estin ama

Unuttum yazamadım sana

Anılar teslim

Ay balam uzuyor günler

Geceler kısalıyor

Geçemiyorum testi

Ateşten hırkalarla ayaktayım

Bu savaş meydanında

Yaralı aşıklara

Yardım ediyorken ne ara

Sana geldi konu? Bezdim,

Ve ne şarkılar söyleyecektim mikrofonumu kestin

Ay balam ölünce hatıralar yaşamıyor mu sandın?

Değil

Ne sen eski sensin

Ne göz altlarım yeni

Buna aşk açlığı denir

Çünkü

Ne gözyaşı içilir

Ne hüzünler yenir

Öldük

Sen de sıkma artık başka

Kurşun işlemiyor

Aşkın acı dışında işlevi yok

Söndük

Kayan yıldızlara özendiren

Her ne varsa

İzleri var hisleri yok.

Gördük

Buğulu gözlerinden aldım ahı

Gelecek düşünceler beynimizde sildim anı

Sanki annem yaşıyor gibi bir

Gün, param az ve

Odamda kaydediyorum Mihrimah’ı

Dinliyorum, kulaklarıma dert kaçıyor

Bilemedim, dile kolay sineye çektim

Silemedim ki yaşlarını

Üzülme ben de bu kış gülemedim

Seni sevebilmek hünerim de

Ve lakin düşüyorum kavgalara

Gözlerinden gözlerimi ayırmıyorken usulca

Nedense bakamıyorum aynalara

Sevgi utanç veren bişey mi ki?

İçimde bir sen varsın içinde kim?

İçimde saf bir sevgi içinde kim?

Yaşayamazsın o nefret ile içindeki

Her taş bir kurulu düzen,

Savaşmak adil.

Sevmek ve sevilmek yaşamak tarihi

Yanaklarına hapsolmak ezberlemek bir vadiyi

Maalesef tek gecelik sevişmeler bir bağ değil

Hüznü kıran coğrafyasın atlasıma konu olan

Bu dersi geçemezsem hazan alır,

Olur da dinleyemezsen bir gün bunu, oku!

Söz uçar yazı kalır...