Rope - Mayıs 6

Seni tekrar yazabilecek kadar gücüm yok vedama hoşgeldin

Hiç sevmediğimi düşünürdün her zaman bu yüzden mi boşverdin?

Çok yere düştüm kalkamadım sen yanımda olsan koş derdin

Sana verecek bir kalbim kalmadı üzgünüm ellerim boş geldim.

Gittiğin o günde kalmışım hala sen dizlerimde dermandın

Tekrardan sana geliyorum aç kalbini bana orda bi yer var mı

Herkes sağ çıkabilmiş bu bataklıktan geriye bi ben kaldım

Bir tek seninle konuşamadım ama bütün kağıtlara dert yandım

Aramıza ördüğün şu duvarlardan çiçekler açıyor görmen gerek

Sana anlatacak çok şeyim var ama her şeyden önce dönmen gerek

Dünya sandığın kadar masum değil masallarda adil kazanır

Seni sensizken çok anlattım ama eğer gelirsen tarih yazarım.

Şu insanlar acıyorlar gibi bakıyorlar bana ben yıpranmışım

Zarar vermişiz sevgimize seni kendimden bile kıskanmışım

Yazdıklarım hiç geri getirmemiş nefret etmişim hırslanmışım

Mayıs ayının yağmurları yağıyor yine kendi başıma ıslanmışım

İçimde herkesten karanlığım uzaklaş gökyüzü hep mi siyahtan

Fotoğraflarını yaktım dedim ama kendimi yakarım resmini yakmam!

Çok sarhoştum yalan söyledim belki de bunlar nefsi müdafam

Gel yeniden başlayalım defterler kapanmış eski bu dava

Geçirebildiğiniz o güzel günleri hiç yaşanmamış sayacaklar

Yalandan bi bez parçasıyla açtıkları yaraları saracaklar

Sevgiyi bir kaşıkla veriyorken kepçesiyle geri alacaklar çok sevildiğini yada öylemiş, geçiyormuş gibi sanacaklar

Güzel seven bütün insanlar yine yanlış kalplere kanacaklar

Yazdığın mektubu attım dedim, seninle bir daha olmaz dedim

İçimde herkesten karanlığım uzaklaş hasret bunaltır dedim

Açılmış beyaz sayfalar kadar temizsin üstünü kirletemedim

Aynı filmi tekrar izlemeyecektim kalbime söz dinletemedim

Benim hayallerim çok kırıldı gel! ömrümüzde yalan olsun

Yeterki ahirette karşıma çık geçtiyse hakkım haram olsun

Yıllar çok şeyi değiştirebilir yazdıklarında silinebilirmiş

Bazen kalmayı çok istesen bile yüzüne bakmadan gidilebilirmiş

6 yıl önceye önceye geri dönebilsek keşke tam o günler huzuru tattım

İnsanı aşk değil gurur yakarmış ne garip ben gururu yaktım

İnan ki olmayışın bile sorun değil ben seni sensizken sevdim

Eskisinden de hareketliyim ama mevzu sen olunca duruldum arık

Sana gözyaşıyla gelenler elbet bir tebessümle gidecekler

İz kalmadığını düşünürler lakin bütün odalara sinecekler

Belki de son kez yazıyorum artık sana bahsedemem yorulduğumdan

Kalbimde bi şişlik varmış minnik ellerinin soğukluğundan

Yerin başım gözüm üstündeyken nasıl oralardan düşebiliyorsun

Seni kendinden daha çok seven bi kalbim var ama üzebiliyorsun

İnsanlar bazen nefes alıp verirken bile ölebiliyormuş

Ben yanıp yanıp kül olmuşum sen en azından gülebiliyorsun!

Tanrımdan tek dileğim 7.kez yazdırmasın artık bunu

Eski Onuru arayanlar varsa eğer yerimde bir yangın bulur

Dün geceden çok sallanmışız o yüzden bakışlar baygın durur

Sen sevgimizden harcarsın zaten ceplerinde kalsın gurur.