Alp Cose - Ahir

Ahir zamanında soğuk yerde izdihamda yandım

Geleceğimden vazgeçtim istifamı yazdım

Bir taraftan su verirken diğer yanda yaktım

Benimsediğim mahallemde o gün istilaya uğradım

Tenhada huzur buldum çokta fazla durmadı

Kötüyü yaşamaktan mutlu sonu bulmadım

Bağırmaktan helak oldum çığlıklarım susmadı

Ben dokunulmaz bilsem de ateşle hep oynadım

Yıkıldım, kaydı ellerimden hayatım

Gündüzü sevemedim de gökyüzünü kararttım

Hayal kırıklığını dahi hayattan aldım

Herkes bi çelme taktı ben yine de ayakta kaldım

İnanki zordu

Kimi zamanda gözaltlarım mordu

Cevabı bilmediğim soruları hep kendime sordum

Bugün de pes etmedim gövdemi tam ortaya koydum

Amacım savaşmaktı insanlar yararlanır oldu

Nakarat:

İyi geçmişin olmaz

Benden alıyorlar resmini onlar

Ama sen onlardan olma

Yine doldurdum kadehimi zorla

Buna sebep oluyor bütün bu yalanlar

Benim üstüme geliyor duvarlar

Bir de ona anlat

Benim gözlerimi gördüğünde anlar

Verse II:

Sanki damaklarımda kalmış bu şehrin tadı

Soframda ahenkle geçmiş adın

Sen bedduayla suretini anıp

Hala mutlu olmasını Rabb'dan istediğim kadın

Birlikte ölmek bu kadar zor muydu

Sorguyu suistimal eylemekte zor duygu

Körpe çocuğu yetiştirdin aşık oldurdun

İçi boş hayatımı yokluğunla doldurdum

Yani hiçbir şeyi geçmişimde bırakmadan gittim

Tam sıfırdan başlıyorum dediğim gün bitti

Bir elimde fotoğraflar diğerinde kibrit

Sen tut elimden dediğim anda uçurumdan ittin

Ayaklarıma bağlandı sarfettiğim yalan

Dostlarımda vardı bir de kaybettiğim çabam

Ailem de öyle iyi olduğumu sanar

Böyle canım yanmadı babamın terkettiği kadar

Artık tek umudum başkalarını sevmekti

Zamanla zayıfladım gittikçe seyreldim

İsteğim bi caddede yürümekti bense

Dünyayı hep mazgalların arkasından seyrettim

Kalbimi katletmeye elim varmaz

Benide al yanına başka yerde yerin varsa

Yaşamak istedikçe bu gözlerim hep ıslaksa

Kendimi öldüreceğimi biliyorum bir zemin katta